 با لطف خداوند متعال، تا كنون يك دوره اصول عقايد از توحيد تا معاد و يك دور تفسير قرآن كريم به نام تفسير نور، و از فروع دين، كتابهاى متعددى درباره نماز، حج و امر به معروف و نهى از منكر نوشتهام. آنچه پيش رو داريد يادداشتهايى درباره خمس و زكات است كه تنظيم و ارائه مىگردد.
تقريباً آنچه را نوشتهام ابتدا در صدا و سيما گفته و سپس اقدام به چاپ آن كردهام.
با لطف خداوند، براى نماز و زكات و تفسير و امر به معروف، ستادهايى تشكيل و اقداماتى انجام گرفت. آنچه انجام گرفته و آنچه نوشته شده، توفيق الهى بوده و آنچه مورد دغدغه است، آن است كه به آنچه گفته و نوشتهايم، چقدر عمل كردهايم و آنچه عمل كردهايم، چقدر مورد قبول خداوند واقع شده است؛ زيرا مقدسترين كارها كه به دست مقدسترين مردان خدا انجام گرفته است اگر قبول نشود، هيچ ارزشى ندارد. قرآن مىفرمايد: حضرت ابراهيمعليه السلام پايههاى كعبه را بالا مىبُرد و اسماعيل هم او را كمك مىكرد، امّا آنچه براى او مهّم بود قبول شدن اين عمل به درگاه الهى بود و لذا فرمود: «ربّنا تقبّل منّا»(1)، با اينكه شخصى بالاتر از ابراهيمعليه السلام و ياورى بهتر از اسماعيل و كارى بالاتر از ساختن كعبه نيست، امّا اگر قبول نشود چه سود!
هدف ما در اين كتاب، نه تحقيق عميق است كه بضاعت و فراغت آن را ندارم و نه نقل تمام اقوال، بلكه چون ديدم آنچه درباره زكات و خمس در دسترس مردم قرار دارد، يا فتاواى مراجع و احكام است كه به صورت مسأله بيان شده است و يا كتب فنّى و فقهى و استدلالى است، و در اين بين جاى كتابى كه دورنمائى از خمس يا زكات را براى عموم مردم ترسيم كند كمياب است، لذا دست به اين نوشتار زدم.
در اين نوشته، محور مطالعه، قرآن و نهجالبلاغه و روايات بوده است. از كتاب جامع الاحاديث آيةاللّه العظمى بروجردى و كتاب شريف بحارالانوار و نكاتى كه در تفاسير، ذيل آيه خمس (آيه 41 سوره انفال) و آيه زكات (آيه 60 سوره توبه) و ساير آيات مربوطه آمده، بهره بردهام.
از سه كتابى كه در اين زمينه نگاشته شده، كتاب الخمس آية اللّه نورى، كتاب خمس آية اللّه حاج حسن امامى اصفهانى و كتاب خمس حجةالاسلام و المسلمين سيدمحمد ضياءآبادى نيز بهره گرفتم.
با اين حال همانگونه كه خودم كمبودهايى دارم، نوشتههايم نيز كمبودهايى دارد. از خداوند متعال مىخواهم كمبودها را جبران و سيئات را تبديل به حسنة فرمايد و از خوانندگان عزيز تقاضاى تكميل، تذكر و دعا دارم.
ياوران
از دو فاضل ارجمند حجةالاسلام آيتى و حجةالاسلام جعفرى، از دوستان مركز تخصصى مهدويّت قم، كه اين يادداشتها را تنظيم و تكميل نمودند، تشكر مىكنم.
از حجةالاسلام متوسل كه در بازنگرى و اصلاح نوشتهها و آقاى متوسلى كه در به ثمر رساندن كتابهاى بنده رنجها كشيدهاند، متشكرم.
از حجةالاسلام واعظىنژاد نيز كه يادداشتهاى اينجانب در موضوع انفاق را، با تتبّع و تكميل خودشان، به صورت كتابى مستقل به نام «آيندهاى بهتر در پرتو انفاق» به علاقهمندان عرضه كردند، نيز تشكر مىكنم.
محسن قرائتى
تابستان 82
1) سوره بقره، آيه 127.
| 
