به سوى خانه خدا حركت مىكنيم، مىرويم تا نداى حضرت ابراهيم (عليه السلام) را (كه به فرمان خداوند، بعد از اتمام ساختمان كعبه، با صداى بلند به زيارت دعوت كرد) پاسخ دهيم. حج، از خود گسستن و به خدا پيوستن است. مىرويم تا از خود بيرون رويم و سفر به سوى خدا كنيم «اَلْحَجّ وَفادَةٌ اِلَى اللّه»، گويا از گناهان خود به سوى خدا فرار مىكنيم، زيرا در تفسير آيه: «فَفِرُّوا اِلَى اللّه»(27) مىخوانيم: مراد از «فرار»، رفتن به حج است. مىرويم تا پاى خود را جاى پاى انبيا بگذاريم.
27) سوره ذاريات 50 |
