فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ(سوره مدثر آيه 48)
پس شفاعت شافعان سودشان ندهد.
شفاعت كنندگان در قيامت
در قرآن و روايات مىخوانيم كه خداوند در قيامت به افرادى اجازه مىدهد تا براى ديگران شفاعت كنند. در روايتى از پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله مىخوانيم: «انا اوّل شافع»(215) اوّلين كسى كه شفاعت (امّت خود را) مىكند، من هستم.
قرآن. اميرالمؤمنين علىعليه السلام مىفرمايد: روز قيامت، قرآن از شفاعت كنندگان است.(216)
انبيا. در روايات آمده است كه انبيا در قيامت شفاعت مىكنند: «يشفع الانبياء»(217)
امامان معصوم و شيعيان واقعى. در روايتى از امام معصومعليه السلام مىخوانيم: در قيامت، شفاعت براى ما و شيعيان ما خواهد بود. «لنا شفاعة و لاهل مودّتنا شفاعة»(218)
فرشتگان. در روز قيامت، به فرشتگان و شهدا اجازه داده مىشود تا (از كسانى كه مىخواهند) شفاعت كنند: «يؤذن للملائكة و الشهداء ان يشفعوا»(219)
شهدا. در قيامت هر شهيد هفتاد نفر از خانواده خود را شفاعت مىكند.(220)
عبادات. عبادات بندگان، از اسباب شفاعت در قيامت خواهد بود: «الصيام والقرآن شفيعان للعبد يوم القيامة»(221)
شرايط شفاعت شوندگان
قرآن و روايات، كسانى را مشمول شفاعت معرفى مىكنند كه داراى شرايط زير باشند:
الف) اهل ايمان و نماز و انفاق در راه خدا باشند و عمر را به هدر نداده باشند. «فما تنفعهم شفاعة الشافعين»
ب) خداوند به شفاعت آنان اذن داده باشد. «من ذا الذى يشفع عنده الاّ باذنه»(222)
ج) با ايمان از دنيا برود.
د) رابطهاى ميان شفيع و شفاعت شونده وجود داشته باشد. كسى كه با شافعان ارتباطى مكتبى نداشته باشد، مشمول شفاعت قرار نمىگيرد.
215) صحيحمسلم، ج2، ص130.
216) نهجالبلاغه، خطبه 176.
217) مسنداحمد، ج3، ص12.
218) خصال، ص624.
219) مسند احمد، ج 5، ص 43.
220) سننابىداود، ج3، ص15.
221) مسند احمد، ج 2، ص 174.
222) بقره، 255. | 
