کتابخانه

وَإِذْ قَالَ مُوسَى‏ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِى وَقَدْ تَّعْلَمُونَ أَنِّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِىالْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ (سوره صفّ آيه 5)
و آنگاه كه موسى‏ به قوم خود گفت: اى قوم من! با اين‏كه مى‏دانيد من فرستاده خدا به سوى شما هستم، چرا اذيّتم مى‏كنيد؟ پس چون منحرف شدند، خداوند دل‏هاى آنان را منحرف ساخت و خداوند قوم فاسق را هدايت نمى‏كند.

اذيّت‏هايى كه قوم موسى‏عليه السلام در مورد او روا داشتند، بسيار بود، از جمله مى‏گفتند:
«لن نؤمن لك حتّى نرى اللّه جهرة»(331) هرگز به تو ايمان نمى‏آوريم تا اين‏كه خداوند را به طور آشكار ببينيم.
«لن نصبر على طعام واحد»(332) ما بر يك نوع طعام صبر نمى‏كنيم.
«لن ندخلها حتّى يخرجوا منها»(333) ما داخل نخواهيم شد تا آنها از آنجا بيرون نشوند.
«فاذهب انت و ربّك فقاتلا انّا هاهنا قاعدون»(334) تو و پروردگارت برويد و با آنها جنگ كنيد، ما اينجا خواهيم نشسته‏ايم.
«اجعل لنا الهاً كما لهم آلهة»(335) براى ما نيز خدايى مثل خدايان اين بت پرستان، قرار بده.
«قالوا اوذينا من قبل ان تأتينا و من بعد ما جئتنا»(336) اى موسى! ما هم پيش از آمدن تو و هم پس از آن در رنج و شكنجه بوده‏ايم.
پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله نيز مورد آزار و اذيّت مشركان و منافقان قرار داشت، چنانكه قرآن مى‏فرمايد:
«و منهم الّذين يؤذون النبى و يقولون هو اذن»(337) بعضى (از منافقان) كسانى هستند كه دائم پيامبر را آزار مى‏دهند و مى‏گويند او زود باور است.
«والّذين يؤذون رسول اللّه لهم عذابٌ اليم»(338) براى آنها كه پيامبر خدا را اذيّت مى‏كنند، عذاب دردناك آماده و مهيا است.
«ان ذلكم كان يؤذى النّبىّ فيستحيى منكم»(339) اين كار شما پيامبر را آزار مى‏دهد و او از شما شرم مى‏كند (كه ناراحتى خود را اظهار كند).
يكى ديگر از مواردى كه پيامبر اسلام را آزار مى‏داد، سستى بعضى از مسلمانان براى جهاد بود كه مى‏گفتند: «انّ بيوتنا عورة»(340) خانه‏هاى ما حفاظ ندارد، «لا تنفروا فى الحّر»(341) هوا گرم است، «بَعُدت عليهم الشقة»(342) راه دور است، «الا فى الفتنة سقطوا»(343) با شركت در جنگ تبوك ممكن است نگاه ما به دختران و زنان رومى بيفتد و گرفتار شويم، اسلحه و امكانات كم است و... .

331) بقره، 55.
332) بقره، 61.
333) مائده، 22.
334) مائده، 24.
335) اعراف، 138.
336) اعراف، 129.
337) توبه، 61.
338) توبه، 61.
339) احزاب، 53.
340) احزاب، 13.
341) توبه، 81.
342) توبه، 42.
343) توبه، 49.