وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ * إِذْ جَآءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (سوره صافّات آيات 83 - 84) و بى گمان، ابراهيم از پيروان نوح بود. آن گاه كه با دلى سليم و سالم (از هر عيب) به پيشگاه پروردگارش آمد.
حضرت ابراهيم در ميان انبيا ويژگىهايى داشت از جمله: الف) با اين كه يك نفر بود امّا قرآن او را يك امّت مىداند. «انّ ابراهيم كان امّة واحدة»(203) ب) علاوه بر نبوّت، امام مردم شد. «انّى جاعلك للناس اماما»(204) ج) انبيايى مثل حضرت موسى و عيسى و محمّدعليهم السلام از نسل او هستند. د) مراسم حج از يادگارهاى اوست. ه) بر ملكوت و باطن آسمانها دست يافت. «نرى ابراهيم ملكوت السموات والارض»(205) و) در قرآن القاب ويژهاى براى او ذكر شده است، مانند: صدّيق، اَوّاه، حليم، خليل، حنيف، قانت و داراى قلب سليم. 203) نحل، 120. 204) بقره، 124. 205) انعام، 75.
