نصرت الهى در مورد پيامبران و مؤمنان به صورتهاى مختلف جلوه مىكند:
گاهى با ايجاد الفت و گرايش دلها «و ليربط على قلوبكم»(72)، «يثبت اللّه الذّين آمنوا بالقول الثابت فى الحياة الدنيا»(73)
گاهى با استجابت دعا، «فاستجاب له ربّه»(74)، «رب لا تذر على الارض من الكافرين ديّارا»(75)
گاهى با معجزه و استدلال، «ارسلنا رسلنا بالبينات»(76)
گاهى با عطاى حكومت، «اتينا ال ابراهيم ملكا عظيما»(77)
گاهى با غلبه در جنگ، «و لقد نصركم اللّه فى مواطن كثيرة»(78)
گاهى با سكينه و آرامش قلب، «فَاَنزل اللّه سكينته عليه و ايدّه بجنود لم تروها»(79)
گاهى با هلاكت دشمن يا انتقام از او، «فَاَغرقناهم»(80)
گاهى با امدادهاى غيبى و نزول فرشتگان، «الن يكفيكم ان يمدكم ربّكم بثلاثة الاف من الملائكة منزلين»(81)
گاهى با ايجاد رعب در دل دشمن، «و قذف فى قلوبهم الرعب»(82)
گاهى با گسترش فكر و فرهنگ و پيروان، «ليظهره على الدين كلّه»(83)
گاهى با نجات از خطرها، «فانجيناه و اصحاب السفينة»(84)
و گاهى با خنثى كردن حيلهها و خدعهها، «و انّ اللّه موهن كيد الكافرين»(85)
72) انعام، 11.
73) ابراهيم، 27.
74) يوسف.
75) نوح، 26.
76) حديد، 25.
77) نساء، 54.
78) توبه، 25.
79) توبه، 40.
80) اعراف، 136.
81) آل عمران، 124.
82) حشر، 2.
83) صف، 9.
84) عنكبوت، 15.
85) انفال، 18. | 
